Ist mit Lachs verwandt.
Kopp ab, ausnehmen, 5 aufn Schaschlikspieß, würzen, in Mehl wenden und in der Pfanne braten.
Hab ich auch noch nicht gegessen, sieht aber lecker aus.
Stint ut de Elv
Clara Kramer vertellt
Uns Elv hett warrer Stint! Liekers dat een Lachsfisch is, wüür dat in freuhe- re Tieden een Eten för Lüüd, de nich veel in de Melk to kreumeln harrn. Hüür hüüt noch, wenn de Fischer Hannes Garms bi Mamma ankeum un strohl: "Johanno, hebb een goden Stintfang hatt, hier hess een Ammel vull, eet jo man richtig satt, den Rest leggst in Suur, smeckt jo good to Broodtkotüffeln. Na, dat bruuk ik di jo nich to vertelln. Geev mi twee Mark dorför, na, wiel du dat büss, een Mark un 50 Penn reckt. Dat wimmelt man so vun Stint in de Elv."
Nu güng för Mamma de Arbeit los. Kloor hebbt wi Dierns Mamma holpen. Ik dank mien Mamma Dag för Dag för allns, wat se mi lihrt un mit op den Lebensweg geben hett.
Uns Frünn'n Christel un Jürgen hebbt al een Disch bestellt bi Grube in Hoopte in der Veer- un Marschlannen. Dör wüllt wi Stint satt eten. Frei mi al gans dull op frischen Stint ut de Pann.
Nu mien Mamma ehr Stint-Rezept. So warrt dat mookt: Köpp afsnien, de Innereen warrt dorbi glieks mit ruuttrocken. Poormol waschen, mit den Nogel vun den Wiesfinger an de Gnoon (Gräten) langs schropen un no dat Waschen fuurts mit Etig (Essig) bedrüppeln. Den Etig teihn Minuten intrecken loten. Op Kökendeuker to'n Afdreugen leggen. Hüüttodoogs nemmt wi Kökenkrepp, de warrt dorno in den Müll smeten. Mien Mamma hett de Deuker fuurts no'n Middageten utkookt.
In Mehl, wo Mamma ümmer glieks Sult un Peper ünnermengelt harr, warrt de Stint nu ümdreiht. Wichtig is, dat de Stint öberall Mehl afkriegt., denn warrt de Stint bi't Br oden scheun kross. Ik brood Fisch un Fleesch, egentlich allns wat kott broodt un anbroodt warrt, in Boddersmult. De Pann heet moken iehr dat Fett rinkummt! Dat is wichtig!, denn sünst backt de Stint an. Dat gellt ok för all' de Brootfisch, dat Fleesch un allns, wat kott broodt warrt. Nie nich Fett in de kolde Pann doon! So, dat wüür so'n lütten Rootslag blangbi. De Stint sünd jo man lütt, liekers mööt se in de Reeh un Gleed in de Pann leegt un ok inkelt ümdreiht warrn.
Schuut nich de Meuh, Stinteten is een lecker Eten, dat hebbt de Nobellokole ok al faststellt, dat marks an de Pries'. To Huus is dat Stinteten billiger, liekers dat Kilo so um fief bet süss Euro köst. Dat hett de Stint, to Mark-Tiet in Mark köst. Vun Hannes Garms sien Priesen kann ik hüüt bloots noch dräumen.
Bet to Mitt' in den Oostermoond gifft dat noch Stint. Nemmt dat wohr, ik warr dat ok noch geneten. Hebb mi ümmer wünscht, dat wi de Fisch ut uns Elv warrer to Disch bringen dröft, nu is't so wiet! Schiet un Gifft ut de nee'n Bunneslänner mookt uns Elv nich mihr koputt, se hett warrer Suurstoff, un den bruukt de Fisch, üm to leben, liek so as wi Minschen. Dorto smeckt Kutüffelmoos un Koppsolot mit Citroon un Schmand. Bi Koppsolot nie nich den Dill vergeten!
erschienen am 28. Feb 2004 in Norderstedt